Recensie van ‘Frère Luc, Monnik en arts van Tibhirine’
Bijna 80 jaar na de moord op Charles de Foucauld in Algerije werd in datzelfde land Frère Luc, lekenbroeder en arts van de Trappistenabdij van Tibhirine, met zes van zijn medebroeders om het leven gebracht. Twee stugge, diepgelovige mensen die hun leven in solidariteit met de armsten onder de armen wilden doorbrengen vanuit hun roeping, werden slachtoffer van een politieke en religieuze onverdraagzaamheid.
Door: Marianne van Waterschoot
Het boek Frère Luc, monnik en arts van Tibhirine beschrijft een levensloop waarin communiode grootste gemene deler blijkt: gericht op God, trouw aan zijn roeping, in gemeenschap met Christus, de orde, de eigen communiteit, de lokale bevolking en het land. De grote, schurende man van weinig woorden, die scherp uit de hoek kon komen, was onderdeel van het mysterie, overgave aan Gods Wil (kima ihebb rebbi).
Het verhaal
Paul Dochier werd op 31 januari 1914 in regio Drome in Frankrijk geboren. Begin jaren 30 gaat hij medicijnen studeren in Lyon. In die tijd komt hij in contact met de Trappistenabdij van Aiguebelle. Hij vervult zijn militaire dienstplicht in Marokko en wordt daarna postulant. Tijdens de Tweede Wereldoorlog ruilt hij van plaats met een Franse arts en vader, die krijgsgevangene is gemaakt. Hij keert in augustus 1945 terug uit Duitsland en vertrekt nog datzelfde jaar naar Algerijke. Vier jaar later legt hij zijn plechtige gelofte af en neemt de naam Luc aan, evangelist en arts. Frère Luc is twee keer slachtoffer geweest van ontvoering: in de zomer van 1959 ontvoert de militante anti-koloniale Front de Libération Nationale (FLN) hem en een medebroeder. Na een week komen ze vrij. Het blijft daarna rustig tot begin jaren 90, wanneer de noodtoestand in Algerije wordt afgekondigd wegens de groeiende, binnenlandse onrust tussen moslim extremisten en de overheid.
Lees hier verder.
Bron: Nieuwwij.nl



