Heeft religie een streepje voor omdat het zich beroept op een transcendente werkelijkheid? Of kun je ook zonder religie volstaan met enige hoffelijkheid? Die vraag van Rawls gooide gespreksleider Naima Azough (voormalig kamerlid van GroenLinks) op tijdens een bijeenkomst van vrouwen uit diverse landen van Europa en het Midden-Oosten. Op zoek naar ‘een nieuw wij’ werd er in De Nieuwe Liefde in Amsterdam gesproken over het thema ‘Living together in exciting times: in search of a new we’. De bijeenkomst was de vierde in rij van het Europees Project for Interreligious Learning (EPIL), nadat eerder bijeenkomsten waren gehouden in enkele andere Europese steden.

Andrée van Es, wethouder in Amsterdam, kon zich bij hoffelijkheid wel iets voorstellen. “Misschien vindt u het een beetje oppervlakkig. Hoffelijkheid is een gewoon woord voor vriendelijk zijn.” “Maar hoe organiseer je hoffelijkheid?”, vroeg Klaas van der Kamp, algemeen secretaris van de Raad van Kerken. “Ja, dat is en goede vraag. Dan schrijven we een nota. En je zoekt bondgenoten”, antwoordde Andrée van Es. “Zijn religies daarin bondgenoten?”. “Ja”, zei Van Es, “religies leveren een bijdrage aan de cohesie. Dat zien we in Amsterdam bij allerlei speciale evenementen, zoals het vormen van een keten rond een religieus gebouw om saamhorigheid uit te drukken en het preken in elkaars parochie. Religies leveren daarin zelfs – denk ik soms – een grotere bijdrage aan de hoffelijkheid dan de seculiere wereld. Ik leg dat uit als een compliment. Dat is terecht”.

Lees hier verder. En lees hier een ander verslag van deze dag, van Anja Meulenbelt.

Bron: Raadvankerken.nl | Foto: Anja Meulenbelt